Maantje

Dit ben ik dan, Maantje voor mijn vrienden en Anja voor de burgerlijke staat.
Mijn leeftijd is 36 en ben momenteel huisvrouw. Ik ben getrouwd met Marcel (34) waar ik lief en leed mee deel sinds 1991.
Met onze 6 katten en grijze roodstaart papegaai Pino, woon ik in een klein dorpje 20 km nabij Dordrecht. Doordat ik in de wao zit, door ziekte en omstandigheden, heb ik weinig mensen om me heen. Ik vermaak me tegenwoordig goed, doormiddel van internet. Daar heb ik dan ook mijn netwerk van sociale contacten opgebouwd. Internet is dus zeer belangrijk voor me. Eindelijk zijn we dan nu veel meer online met adsl (na een geslaagde actie van mijn man en ik) en van die vervelende telefoontikken af. Ik ben zeer breed geïnteresseerd in verschillende dingen, maar het belangrijkste zijn toch wel de dingen zoals; computers en internet, mijn dieren, films en tv kijken, gezelschapspelletjes, puzzelen, lezen, maar bovenal het spiritueel ingesteld zijn.
Dat uit zich naar de hobby tarot en orakels kaartjes sparen, spiritualiteit in een brede zin. Toch blijf ik zeker met mijn beide benen op de grond staan en ben beslist niet zweverig omdat ik vind dat je niet alles klakkeloos kan aannemen en realistische moet zijn.

Ik ben een paar jaar geleden op zoek gegaan naar de zin van het leven én die heb ik nu ook gevonden. Voor heel veel dingen heb ik eindelijk een plekje kunnen vinden en eindelijk begrijp ik een beetje waarom een mens zoveel ellende kan hebben. De meeste van me vrienden op internet zijn dan ook spiritueel ingesteld.
Mijn gezondheid laat het momenteel niet toe dat ik kan werken. Soms moet je de beslissing nemen van wil ik geld.... of wil ik een beter leven. Ik heb voor het laatste gekozen. Door mijn suikerziekte en kinderwens, verwerking van verleden, ziekenhuis bezoeken, is het haast niet mogelijk om te werken, die beslissing was hard, maar langzamerhand begin ik mijn draai weer terug te vinden. Er is een stukje rust in mijn leven gekomen, omdat ik langzaam en bewust ervoor heb gekozen dat je van het leven toch maar het beste moet van maken!

Het jaar 2004 wordt een levensjaar die ik nooit zal vergeten. Mijn krachten en inspanningen wat mijn kinderwens betreft leek erop dat dit jaar beloond zou worden met een geboorte van een tweeling. De kinderen zouden zo rond augustus geboren worden. Helaas heb ik weer pech en is het een vroeggeboorte geworden en beide kindjes Tommie en Rickie zijn inmiddels overleden.
Ik heb m'n best gedaan.. meer kon ik niet doen, maar ik ben wel het bewijs dat vechten loont.
Vechten tegen de strijd van het suikerziekte probleem en mijn kinderwens.
Ik zet me voor de volle 100% in, maar soms is dat zelfs niet genoeg en mijn strijd zal voort bestaan totdat ik eindelijk het geluk zal vinden! Stilletjes denk ik aan mijn eigen woorden "Geef de moed niet op.. er is nog steeds hoop, zolang er hoop in je is!"

                                                                          Liefs Maantje